Rússibanaferð

Púha... búnar að vera ansi fróðlegar síðustu þrjár vikur og misskemmtilegar. Ekki gaman þegar kreditkortinu manns er lokað án aðvörunar af því það vill svo til að maðurinn minn vinnur hjá íslenskum banka sem nota bene er enn starfandi þannig séð og allir enn á launum. Eykur enn meira á óöryggistilfinninguna. Gaman að sjá hvað fólk stendur saman þegar eitthvað bjátar á og allir eru tilbúnir að hjálpa öllum. Ekki gaman að þurfa að velta fyrir sér enn og aftur hvort við eigum að flytja. Gaman að Hjálmar er hættur með bleyju og tekur þannig virkan þátt í sparnaðinum. Ekki gaman að hugsa til þess að Nína Berglind þurfi að kveðja vinkonuhópinn sinn sem er ansi þéttur og skemmtilegur. Gaman hvað haustveðrið er búið að vera yndislegt. Ekki gaman að geta ekki skipulagt neitt í nánustu framtíð fyrir skipulagsfríði eins og mig. Gaman að allir eru hraustir. Gaman að Dagvaktinni síðustu. Gaman að tvö lítil heilbrigð börn hafa bæst við í vinkonuhópnum. Gaman að fylgjast með fólki á Facebook taka hvern dag fyrir sig. Gaman að vera Íslendingur og hafa bein í nefinu. Gaman að lesa sér til um íslenska skólakerfið sem er bara ansi lúnkið og ekki eins slæmt og mig minnti. Þetta verður bara skemmtilegra og skemmtilegra....