Home "Sweet" Home

Það var gaman á Íslandi og gaman að hitta alla og nóg að gera. Nína Berglind varð auðvitað alveg rugluð á þessu öllu saman og jafnaði sig aldrei á tímamismuninum og var því alltaf vakandi langt fram á nótt og svaf til hádegis... sem var í sjálfu sér ágætt mín vegna zzzzzzzz... Við segjum bara takk kærlega fyrir okkur allir :) og sérstaklega mamma auðvitað að þola okkur og draslið sem fylgdi okkur í allan þennan tíma.
Flugið heim gekk svo ágætlega. Skelltum okkur auðvitað í Mall of America fyrst við vorum nú einu sinni í Minneapolis eina kvöldstund og við villtumst bara og snerumst í kringum hvort annað en náðum samt að fá okkur kvöldmat og versla pinkulítið á Nínu Berglindi - maður þarf að vera þarna í viku til að komast yfir þetta allt saman held ég og skemmtigarðinn í miðju mollinu - Camp Snoopy - og ég veit ekki hvað og hvað. Samt sem áður nær þetta ekki á listann yfir staði sem mig langar að skoða betur :/

Þegar við Nína Berglind komum svo heim (Sigtryggur kom með annarri vél seinna) fannst mér eitthvað skrítið í gangi og vond lykt og svona og allt frekar skítugt inná baðherberginu innaf eldhúsinu svo ég hringdi í hann elskulega Vito - leigusalann- sem kom við og sagði mér að eitt klósettið uppi á þriðju hæðinni hefði sprungið í kuldanum sem gekk yfir og það flæddi sem betur fer bara niður í kjallarann og út um bílskúrshurðina!!! en ekki inná hæðirnar og öll teppin, hjúkket. Hann var frekar pirraður af því við höfðum lækkað hitann áður en við fórum..... eftir þetta var allur vindur úr mér (eftir að hafa legið á hnjánum í tvo tíma og skrúbbað gólfin) og ég lagðist bara uppí sófa og sofnaði og Nína Berglind líka. Daginn eftir átti litlan svo að fara í balletttímann sinn og við settumst uppí bílinn sem var þá alveg rafmagnslaus :/ ég ætlaði nú að koma minni í ballettinn og skellti henni í kerruna og hljóp upp allar brekkurnar þangað sem er ótrúlegt þrekvirki.. svona svipað og gamla konan sem hélt á sjónvarpinu sínu útúr brennandi húsi... þetta er sirka 8° - 10° halli og um tveir kílómetrar og Nína Berglind er 15 kíló svo ég leyfi ykkur að ímynda ykkur hvernig þetta var... en í stuttu máli gat ég ekki talaði í hálftíma á eftir og var alveg búin á því annan daginn í röð ("svona er að vera mamma" sagði mamma bara við mig!!). Svo kom Chris bjargvætturinn okkar og gaf okkur jump start og bíllinn fór í gang og núna er bara allt uppá við :) Daglega rútínan farin að komast á réttan kjöl og nú á að nota tímann þangað til við komum heim (von bráðar) til að kveðja liðið almennilega og njóta þess að vera hérna á hjara veraldar.